تحسین و تاثیرات آن 

با تحسين هر ويژگي مثبت در ديگران ، روح خود را غني ساخته ايد .

 تحسين نكات مثبت ديگران ، در آنها تاثير خوبي مي گذارد و ديگران را تشويق به تكرار آن رفتار خوب مي كند . با اين روش ،شما ديگران را ترغيب مي كنيد كه آنطور كه خوب است و مسلما مطلوب شماست ،رفتار كنند . در صورتي كه ،انتقاد جنبه هاي منفي ديگران ،واكنشي منفي ايجاد مي كند كه در تكرار رفتار بد خود ترغيب مي شوند و يا رفتارهاي مثبت خود را كه مورد توجه نمي بينند ، فراموش مي كنند . با تحسين نكات مثبت ديگران ، نشان مي دهيد كه چه چيزهايي براي شما مطلوب و دوست داشتني و قابل تحسين است و اطرافيان شما تمايل پيدا مي كنند كه دست كم در حضور شما اين رفتار را نكنند پس براحتي مي بينيد كه قادريد اطرافيانتان را نيز به رفتار عالي داشتن ،واداريد و اين قدرت و اقتدار ايجاد مي كند . آنهايي كه اعتقاد دارند اعتماد به نفس و خودشيفتگي ،نوعي خود خواهي و خودپرستي است ، بايد توجه كنند كه در آيين خودپرستي ،چيزي به نام تحسين ديگران مفهومي ندارد. توجه به نكات مثبت و تحسين آنها، منحصر به افرادي است كه روحي آزاد و بزرگ دارند ، به شرط آنكه:

1ـ ديگران را بيش از حد ستايش نكنيد ! در تحسين رفتار ديگران بايد صادق و راستگو باشيد ، از ويژگي مثبت ديگران در همان اندازه كه دارند و يا كمي بيشتر تعريف و تشويق كنيد . مبالغه در تشويق ديگران به روحيه و شخصيت شما لطمه وارد مي كند . ديگران را در حد خود ستايش و تحسين كنيد و نه بيشتر و هيچ كس را با هيچ كس به جزء خودش مقايسه نكنيد .

2ـ تملق نكنيد ! تملق يعني دست و پا زدن ،خود را به آب و آتش انداختن براي خوشحال كردن و راضي نگه داشتن ديگران با بزرگ جلوه دادن او ، شما بايد هميشه به ديگران احترام بگذاريد و آنها را به خاطر صفات خوب و ويژگيهاي مثبتي كه دارند ستايش و تشويق كنيد . ولي فقط در حد اندازه همان ويژگي . اينكه شما ديگران را تحسين مي كنيد ، به خاطر غني ساختن روح خود و تشويق ديگران و كمك به آنها براي تقويت صفات خوبشان است .

تمرين 36

جستجوگرانه دنبال نكات مثبت ديگران باشيد و آنها را بخاطر ويژگي مثبتشان ،تحسين نماييد . ديگران را بيش از حد ستايش نكنيد كه تملق بحساب نيايد و اثر منفي نداشته باشد . هرگز هيچ كس را با هيچ كسي مقايسه نكنيد . اگر توجه به نكات مثبت و تحسين آنها نموديد روحي بزرگ و آزاد داريد .

با کلیک بر ادامه مطلب ترجمه  را ملاحظه نمایید.

كسي را تحقير نكنيد

تحقير ديگران به هر شكل - در مفهوم كلي تر آن - يعني تحقير يك انسان . و تحقير يك انسان يعني اين خاطرة ذهني پايدار، كه انسانها خيلي وقتها كوچك ، حقير و قابل سرزنش هستند . در لحظه لحظه اي كه شخصي را تحقير يا مسخره مي كنيد ، در نظرتان انسانها ( كه خودتان هم زير مجموعه اي از آنها هستيد ) ، قابل تحقيرند . تحقير ديگران نيز مانند هر بيان و احساس ديگر ، بازتابي به سوي شما دارد . اين موضوع را بخاطر بسپاريد كه حقيرترين افراد كسي است كه به تحقير ديگران مي پردازد . تحقير كردن ، نوعي بي احترامي است و بي احترامي نوعي خود شكني . بي احترامي به هر شكلي كه باشد ، عكس العمل منفي در مخاطب ايجاد مي كند . وقت كسي را تحقير مي كنيد ، مسلماً او هم شما را تحقير مي كند وهمانطور كه قبلاً گفتيم ، در چنين بازيهايي هر دو طرف بازنده اند .  و در شما كه مي خواهيد اعتماد بنفس را در خود پرورش دهيد ، ضربة بزرگتري است . تفاوتي نمي كند كه شما رو در رو يا پشت سر يا حتي در ذهن خود كسي را تحقير كنيد ، مهم آنست كه شما در درون ، شخصي را كوچك مي شماريد و تحقيرش مي كنيد و اين برداشت ذهني ، مسلماً در رفتار شما با آن شخص تأثير مي گذارد و آن را درك مي كند و او هم رفتار متقابل و تحقيرآميزي نسبت به شما و شايد بسيار بدتر از آن انجام دهد . بجاي اينكه به توجه و كشف جنبه هاي منفي و به قول خود مسخره و تحقير آميز ديگران بپردازيد ، به كشف جنبه هاي مثبت آن مشغول شويد . يادتان باشد تحقير ديگران ، يعني تحقير خود . خود را نيز هرگز تحقير نكنيد ،اگر به اطراف خود دقيق نگاه كنيد هر كسي عيبي دارد . ذهن خود را به داراييهاي خود متمركز كنيد تا بار ذهني شما آنقدر مثبت شود كه محروميتهايتان يا به چشم نيايد و يا مهم و جدي تلقي نشوند . اديسون ،پدري ديكتاتور داشت . بتهوون ناشنوا بود و … از مقايسه هاييكه ذهنيت منفي در شما ايجاد ميكند اجتناب نماييد . وقتي از شما كسي تعريف مي كند ، لازم نيست نادرستي آنرا اثبات كنيد ، در يك كلام بگوييد ، متشكرم . متشكرم ، خودپرستي نيست .

تمرين 35

از تحقير ديگران شديدا پرهيز كنيد . هر انسان ويژگي مخصوص به خود دارد كه قابل ستايش است . خودتان را نيز هرگز تحقير نكنيد . هميشه شايستگيهاي خود را مجسم نماييد تا نسبت به خود بار ذهني مثبتي داشته باشيد . وقتي از شما تعريف مي كنند ، اين پا و آن پا نشويد، آرام بگيريد و به نرمي و با لبخند تشكر كنيد .

ترجمه انگلیسی این پست کار دوست فرهیخته مان در استرالیا با کلیک بر ادامه مطلب

همه را ببخشيد و روح خود را آزاد کنید!

آنها كه اعتماد بنفس سرشار دارند ، روحي بزرگ ، غني و آزاد دارند .

 هر گونه وابستگي ذهني ، جسمي و روحي به كوچك شدن انسانها مي انجامد . شما به هر شكلي كه به چيزي وابسته باشيد يعني خود را بدون آن كامل حس نمي كنيد . حتي اينكه شما هدفدار هستيد و به دنبال اهداف خود مي رويد ، نبايد در شما اين احساس را  ايجاد كند كه زندگي بدون رسيدن به هدف شما ، برايتان كاملاً غير ممكن است . اينكه مي گويند آرزوهاي بزرگ ، انسان را خرد مي كند ، بخاطر آن است كه وابستگي فراوان ايجاد مي كند .

 همانقدر مشتاق و علاقمند به اهداف خود باشيد و براي رسيدن به آنها تلاش كنيد كه آمادگي رها كردنشان را داريد .

 يكي از مهمترين چيزهايي كه وابستگي ذهني و عاطفي ايجاد مي كند و مانع غني شدن و آزادي روح مي شود ، نبخشودن ديگران است . آنها كه نفرتي به دل دارند و كسي يا موضوعي يا خود را نبخشوده اند  و يا خاطرة تلخي را از ذهن خود دورنمي كنند ،روح خود را اسير كرده اند .

بخشش لطفی است به خود ، نه به دیگران .

هر كسي و به هر شكلي به شما بدي كرده است ، او را ببخشاييد .

 اگر او لایق بخشیدن  نیست ،شما  شایسته رها شدن هستید.

 ما با نبخشیدن ، افراد را در ذهن خود زندانی کرده ، با فکر به او ، بزرگش می کنیم و انرژی خود را بیهوده هدر میدهیم ، در حالیکه زندانیهای ذهنمون حتی خبر نداشته و ممکن است با خیالی آرام در خانه خود در حال استراحت باشند و ما در حال میگرن گرفتن!.  به جاي آنكه به آزار روح خود و بي توجهي نسبت به خود ، مشغول شويد و نهال اعتماد بنفس خود را بخشكانيد ، او را ببخشاييد و رها كنيد و حتي در حقش دعاي خير كنيد تا روح شما بزرگ و غني شود؛ سراغ ندارید کسانی که پدر خود را نمی بخشند!!.  خود را نيز ببخشاييد . اگر كار خطا يا گناهي مرتكب شده ايد نگوييد كه هرگز خود را نمي بخشم . نبخشودن خود ، يعني صدها بار آن اشتباه را در ذهن تكرار كردن و صدها بار احساس گناه را در ذهن ، تشديد نمودن و اين يعني كشتن خود به دست خود به فجيح ترين شكل ممكن ! فكر نكنيد كه نبخشودن خود ، نوعي مجازات است ، اين فقط و فقط خودشكني است و بس . بجاي اينطور مجازات كردن خود ، سعي كنيدگذشتة خود را با روحي آزاد كه تنها با بخشودن به دست ميآوريد ، جبران كنيد . آنچه محكوم و بد است ، رفتار بد است نه انسان . انسان ، بالفطره خوب است و پاك . روح الهي در او جريان دارد ، حالا اگر اشتباهي كرد و رفتار بدي از او سر زد نبايد خودش را نفي كند .

تمرين 34

بخشودن را تمرين كنيد و ديگران را ببخشاييد و روح خود را رها كنيد . براي رهايي از احساس گناه و بخشيدن ديگران روي يك كاغذ بارها بنويسيد . همه را بخشيدم حتي او را كه …، خود را هم بخشيدم و رها شدم . خود و ديگران را كاملاً بخشيدم و چقدر آزاد و رها هستم . سبك شدم . خداوند حتماً مرا مي بخشايد .

به ديگران عشق بورزيد .

دومين موشك اعتماد بنفس دوست داشتن ديگران بعد از دوست داشتن خود است ، پس جهت توسعه اعتماد بنفس، تمامي انسانها را دوست بداريد . حضرت عيسي (ع) مي فرمايد : دوشمنت را دوست بدار !، ممكن است در وهلة اول برايتان مشكل باشد ، شما براحتي انسانهاي خوب را دوست داريد ولي برايتان مشكل است كه آدمهاي گناهكار و منفي را هم دوست بداريد . چطور مي توان اين اشخاص را دوست داشت ! ؟ مهم اين است كه انسانها را در بدو امر ، تنها و تنها بخاطر انسان بودنشان دوست داشته باشيم نه با توجه به رفتارشان . اگر به آنچه كه در اين هستي است ، به عنوان يك آفريدة الهي نگاه كنيد و در هر چيز ، نشاني از خدا بيابيد ، همه چيز و همه كس را دوست خواهيد داشت :

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم ازاوست     عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست

بجاي اينكه از انسانها بيزار شويد از گناه بيزار گرديد . دو پيشنهاد براي اينكه بتوانيد همة انسانهار ا دوست داشته باشيد :

1- توجه كنيد كه بدترين انسانهاي روي زمين ، باز در وجود خود ويژگيهاي مثبتي دارند . در بدترين انسانهايي كه مي شناسيد ، دنبال دست كم ،پنج ويژگي مثبت بگرديد و به خاطر يك ويژگي مثبت به او عشق بورزيد .

2- از خدا براي انسانهاي بد هدايت بطلبيد ، چون عشق به  انسانها را در شما شعله ور مي كند و دعاي خير را به سوي خود شما منعكس مي كند .

تمرين 33

بعد از خود به ديگران عشق بورزيد ، اگر از كسي بدتان مي آيد دنبال چند نقطة مثبت در او باشيد . اگر يك نقطة مثبت در او يافتيد ، او را دوست بداريد .

از بحث كردن جداً اجتناب كنيد .

بحث كردن به هر شكل و فرمي كه باشد ارزش و اعتبار شخصيتي شما را مي كاهد . بحث و جدل ، هيچ وقت نتيجه نمي دهد . رو به جلو نمي رود . هنگام بحث ، شما منتظريد صحبت مخاطبتان تمام شود تا شما شروع كنيد . او هم همين قدر منتظر است . در بحث ، هيچ كس شنوندة خوبي نيست ، هر دو نسبت به هم بي توجهند . هر يك از دو طرف ، تنها به اين توجه دارند كه حقانيت خود را ثابت كند . دربحث ، به ارزشهاي فكري و باورهاي شخصي ، بي توجهي مي شود . هر كس مي خواهد ديگري را بكوبد و اگر يكي به اندازة كافي نتواند اين كار را بكند ، آنچه را كه به موضوع مربوط نيست ، مي كوبد تا دلش خنك شود ! در بحث حتي خصوصيات مثبت دشمن ! ( طرف مقابل ) زير سئوال برده مي شود و ارزشهاي فكري او مورد تمسخر قرار مي گيرد . بحث هميشه خشونت و تنفر را به دنبال دارد نه پيشرفت و اصلاح را . مطمئن باشيد در هر بحثي ، چه بكوبيد ، چه كوبيده شويد ، در هر حال بازنده ايد . حتي اگر يقين داريد كه حق با شماست ، از بحث كردن اجتناب كنيد . يك ذهنيت مثبت ، هيچ وقت ، بحث كردن را پيشه خود نمي كند . اين هم يكي ديگر از مواردي است كه در اصل نگهداري بايد رعايت كنيد . ابتدا خود را آرام كنيد ، بعد محيط را آرام كنيد و بعد صحبت كنيد ، مشورت كنيد ، هماهنگ كنيد ، به موارد تفاهم فكر كنيد و بر اساس اين موارد تفاهم ، موارد تفاوت و مشكلات را حل كنيد .

تمرين 32

هر وقت در وضعيتي هستيد كه آرام سازي خودتان به طول مي انجامد ، دست كم تا آن زمان ، سكوت كنيد . اين روش كساني است كه اعتماد بنفس دارند و به خود و ديگران عشق مي ورزند . بحث رفتار خودشكنانه است ، بحث نكنيد .

 با کلیک بر ادامه ترجمه را ملاحظه نمایید