تبليغاتX
دنيــــاي ان. ال. پی ای کاش می شد که کسی می آمد. این دل خسته ما را می برد. چشم ما را می شست . راز لبخند به لب می آموخت. کاش می شد دل دیوار پر از پنجره بود . کاش می شد که غم و دلتنگی . راه این خانه ما گم می کرد . و دل از هر چه سیاهیست رها می کردیم . و سکون جای خود را به هم آوایی ما می بخشید . و کمی مهربانتر بودیم . کاش می دانستیم راز این رود حیات که به سر چشمه نمی گردد باز. کاش می شد کسی می آمد باور تیره ما را می شست . و به ما می فهماند دل ما منزل تاریکی نیست . و کسی می آمد و به ما می فهماند . از خدا دور شده ایم
دنيــــاي ان. ال. پی
برنامه ریزی عصبی - کلامی
با کلیک روی ستاره یک امتیاز به این مطب بده

فرض کنید هر روز صبح راس ساعت پنج یکی ازهمسایه های شما لباس ورزشی به تن می کند و از در منزل تا نزدیک ترین پارک می دود و در آنجا به نرمش صبحگاهی می پردازد . او این کار را هر روز تکرار می کند . شما نسبت به او چه احساسی دارید ؟! بدیهی است که پشتکار او را تحسین می کنید .                                      

حال فرض کنید امروز چند دقیقه مانده به پنج صبح ، زلزله ای شدید شهر ما را تکان دهد . بدیهی است که همه سراسیمه می شوند و نگران و آشفته با دلهره و ترس ، صبحی متفاوت را آغاز می کنند . اما اگر با وجود چنین زلزله شدیدی باز راس ساعت پنج صبح همان همسایه بی تفاوت به اتفاقی که رخ داده مجداداً لباس ورزشی به تن کرد و راهی پارک شد ، این دفعه درمورد او چه فکری می کنید ؟! شاید اگر من و شما جای او بودیم ، این دفعه به خاطر اتفاق دلهره آوری که رخ داده قید ورزش صبحگاهی را می زدیم و به کاری دیگر می پرداختیم . اما این همسایه ورزشکار دو اتفاق زلزله و ورزش را به هم مرتبط نمی داند و دلیلی برای اثرگذاری اتفاق زلزله روی فعالیت ورزشی خود نمی بیند . بدیهی است که چنین فردی در دراز مدت جسم و روحی سالم و سرحال پیدا خواهد کرد .                                                                                                                                        

اما آیا ما هم در زندگی روزمره خود این  توانایی را داریم که مانع از اثرگذاری دوسویه اتفاقات و حوادث روی فعالیت های اساسی و تصمیمات بنیادی زندگی خود شویم ؟!!                                                                  

تا کنکور چقدر فرصت است ؟! همه کسانی که قصد قبولی در این آزمون را دارند از همین الان برای خود برنامه ریزی کرده اند . به تدریج با گذشت زمان و سپری شدن ایام و نزدیک شدن به لحظه آزمون خیلی از این برنامه ها دستخوش تغییر و تحول می شوند . خیلی از داوطلبان نمی توانند در زمان ذهنی خود درس هایی را که برنامه ریزی کرده بودند ، بخوانند. مساله کمبود وقت نیست بلکه بروز اتفاقاتی فرعی و پیش بینی نشده است که به طور ناخود آگاه روی جریان مطالعه تأثیر منفی می گذارد و باعث از بین رفتن زمان مفید می شود . اما نکته این جاست که آیا ما آنقدر تحمل و استقامت را در خود می بینیم که اجازه ندهیم این اتفاقات ، روی برنامه ریزی های بنیادی زندگی ما تأثیری نگذارند ؟!                                                                                    

در زندگی انسانهای موفق دقت کنید ! آنها به اندازه ما وقت و عمر داشته اند. خیلی بیشتر از ما هم در زندگی با حوادث و اتفاقات خوشایند و ناخوشایند روبه رو بوده اند . اما وجود یک مهارت اساسی  دردرون این اشخاص ، مانع از آن شده که این اتفاقات روی تصمیمات درونی و اساسی آنها اثرگذار باشد .                                        

آنها چون می دانند چه می خواهند و آن چه می خواهند چقدر برایشان ارزشمند است ، هرگز به اتفاقات محیط اطراف خود اجازه نمی دهند روی برنامه ها و فعالیت های اساسی آنها اثر بگذارند . و این رمز موفقیت همه کسانی است که از سخت ترین شرایط سربلند بیرون می آیند و با غروربه سمت قله های پیشرفت گام بر می دارند.

 همین الان خطاب به همه عزیزانی که قصد دارند در آزمون های آینده زندگی حود سربلند و پیروز باشند این نکته طلایی را یاد آور می شوم که مهم تر از برنامه هایی که برای خود ریخته اید ، جرأت ،استقامت و توانایی شما برای بی تفاوت بودن نسبت به تأثیر متقابل اتفاقات روی برنامه های اساسی زندگی شماست که در موفقیت تضمینی شما تعیین کننده می شود . یک برنامه زمانی در مسیر پیش بینی شده و درست خود ، به پیش می رود که تأثیر عوامل مزاحم در پیشرفت آن به حداقل برسد و کسی که نقش و نفوذ عوامل مزاحم را در مسیر پیشرفت برنامه ها تعیین می کند ، کسی نیست جز خود شما که اجازه می دهید اتفاقی که همین الان در حال رخ دادن است چقدر روی برنامه های شما اثر بگذارد

ارسال در تاريخ یکشنبه 1388/01/23 توسط آباد

Google

قالب وبلاگ